دانلود جنایت های لس آنجلس (Los Angeles Crimes) برای اندروید

جنایت‌های لس آنجلس (Los Angeles Crimes) بیش از آنکه یک ماجراجویی داستان‌محور باشد، یک فضای بازی آزاد برای ساختن موقعیت‌های اکشن است. ارزش اصلی آن از آزادی بازیکن در انتخاب نوع فعالیت می‌آید: گاهی حرکت در محیط شهری و رانندگی هدف اصلی است و گاهی درگیری مستقیم با دیگر بازیکنان. چنین ساختاری تجربه‌ای کم‌تعهدتر از بازی‌هایی ایجاد می‌کند که پیشرفت در آن‌ها به دنبال‌کردن مأموریت‌های متوالی وابسته است؛ می‌توان وارد یک جلسه شد، نوع تعامل را انتخاب کرد و بدون درگیرشدن با روایت طولانی به سراغ اکشن رفت.

ترکیب آزادگردی، وسایل نقلیه و تیراندازی باعث می‌شود جذابیت بازی تا حد زیادی از موقعیت‌های پیش‌بینی‌ناپذیر ناشی شود، نه از محتوای داستانی ازپیش‌طراحی‌شده. برای نمونه، کاربری که فقط به یک رویارویی کوتاه علاقه دارد می‌تواند مستقیماً فضای رقابتی را دنبال کند، درحالی‌که بازیکن دیگری ممکن است بیشتر وقت خود را صرف حرکت در نقشه و پیدا کردن موقعیت مناسب برای درگیری کند. این آزادی برای دوستداران بازی‌های سندباکس امتیاز مهمی است، اما برای کسانی که انتظار مأموریت‌های منسجم، شخصیت‌پردازی یا هدف روایی روشن دارند، ممکن است به احساس بی‌جهتی منجر شود.

امکان جابه‌جایی میان نمای اول‌شخص و سوم‌شخص صرفاً یک تفاوت ظاهری نیست و بر شیوه دریافت محیط اثر می‌گذارد. نمای اول‌شخص می‌تواند توجه را بیشتر روی نشانه‌گیری و مواجهه مستقیم متمرکز کند، درحالی‌که نمای سوم‌شخص دید وسیع‌تری از شخصیت و فضای پیرامون ارائه می‌دهد. این انعطاف به بازیکن اجازه می‌دهد زاویه دید را با نوع فعالیت خود هماهنگ کند، هرچند تسلط بر رانندگی، حرکت و مبارزه در دو نمای متفاوت ممکن است به سازگاری بیشتری نیاز داشته باشد.

محور چندنفره بازی نیز هم عامل ماندگاری و هم یکی از محدودیت‌های مهم تجربه است. رقابت با انسان‌ها نسبت به برخوردهای کاملاً قابل‌پیش‌بینی تنوع بیشتری ایجاد می‌کند، اما کیفیت چنین جلساتی طبیعتاً به حضور و رفتار سایر بازیکنان و وضعیت ارتباط شبکه وابسته است. بنابراین، کسی که سرگرمی کاملاً مستقل و قابل‌پیش‌بینی می‌خواهد، احتمالاً ارزش کمتری از بخش اصلی بازی دریافت می‌کند. در مقابل، برای بازیکنی که از رقابت تیمی، واکنش سریع و تغییر مداوم موقعیت‌ها لذت می‌برد، همین وابستگی اجتماعی بخش مهمی از جذابیت محسوب می‌شود.

این بازی بیش از همه با کاربرانی سازگار است که اکشن شهری را به‌صورت آزاد، جلسه‌ای و عمدتاً رقابتی می‌خواهند و ترجیح می‌دهند خودشان هدف هر نوبت را تعیین کنند. محدودیت بنیادی آن نیز از همین هویت می‌آید: آزادی بالا جای ساختار روایی و جهت‌دهی دقیق را می‌گیرد. در نتیجه، تصمیم مناسب به انتظار بازیکن بستگی دارد؛ جنایت‌های لس آنجلس برای تجربه موقعیت‌های آزاد و درگیری چندنفره معنا پیدا می‌کند، نه برای کسی که به‌دنبال یک کمپین داستانی هدایت‌شده و پیشرفت مرحله‌به‌مرحله است.